تبليغاتX
هر سال، سالِ کوروش بزرگ

 

درود بر همه ی دوست داران سرزمین آریایی

 

دوستان , ما در دورانی زندگی می کنیم که در سرزمین مقدس ایران، گروهی قصد تخریب تاریخ و فرهنگ پرشکوه ایران باستان را داشته و این بار با گستاخی تمام ، نوک پیکان شوم تحجر و حماقت خود را به سمت قلب تمدن بشری، پدید آورنده نخستین منشور حقوق بشر، کوروش بزرگ، هدف گرفته اند.از این رو بر آن شدیم که بار دیگر نام این بزرگمرد تاریخ بشریت را زنده کنیم. از دوستان عزیزی که قصد همراهی با سایر هموطنان را در این مسیر دارند درخواست می شود که با گذاشتن لوگوی این وبلاگ در سایت یا وبلاگ خود و نیز با بیان نظرات گرانقدر خود در این وبلاگ، از این حرکت ملی حمایت نمایند، این وبلاگ به صورت گروهی اداره می شود، شما هم در صورت تمایل می توانید با ما تماس گرفته و درخواست عضویت بکنید؛ بدیهیست که هر شخص مسئول مطالبیست که منتشر می کند. .

 

منشور حقوق بشر کوروش بزرگ، اولین منشور حقوق بشر در سرتاسر تاریخ و تمدن بشری است:

منم كوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه دادگر، شاه بابل، شاه سومر و اكد، شاه چهارگوشه جهان.
پسر كمبوجيه، شاه بزرگ ... نوه كوروش، شاه بزرگ ... نبيره چيش پيش، شاه بزرگ...
آنگاه كه بدون جنگ و پيكار وارد بابل شدم، همه مردم گامهاي مرا با شادماني پذيرفتند. در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهرياري نشستم، مردوك خداي بزرگ، دلهاي پاك مردم بابل را متوجه من كرد... زيرا من او را ارجمند و گرامي داشتم. ارتش بزرگ من به آرامي وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاري به مردم اين شهر و اين سرزمين وارد آيد. برده داري را بر انداختم، به بدبختي هاي آنان پايان بخشيدم. وضع داخلي بابل و جايگاههاي مقدسش قلب مرا تكان داد... من فرمان دادم كه هيچكس اهالي شهر را از هستي ساقط نكند. فرمان دادم كه همه مردم در پرستش خداي خود آزاد باشند و آنان را نيازارند. مردوك خداي بزرگ از كردار من خشنود شد... او بركت و مهربانيش را ارزاني داشت. ما همگي شادمانه و در صلح و آشتي مقام بلندش را ستوديم... من همه شهرهايي را كه ويران شده بود از نو ساختم.
فرمان دادم تمام نيايشگاه هايي را كه بسته شده بود، بگشايند. همه خدايان اين نيايشگاهها را به جاهاي خود بازگرداندم. همه مردماني را كه پراكنده و آواره شده بودند، به جايگاههاي خود برگرداندم و خانه هاي ويران آنان را آباد كردم. همچنين پيكره خدايان سومر و اكد را كه نبونيد بدون واهمه از خداي بزرگ به بابل آورده بود، به خشنودي مردوك خداي بزرگ و به شادي و خرمي به نيايشگاههاي خودشان بازگرداندم، باشد كه دلها شاد گردد. بشود كه خداياني كه آنان را به جايگاههاي مقدس نخستينشان بازگرداندم، هر روز در پيشگاه خداي بزرگ برايم زندگاني بلند خواستار باشند...
من براي همه مردم جامعه‌اي آرام مهيا ساختم و صلح و آرامش را به تمامي مردم اعطا كردم. من به تمام سنتها, و اديان بابل و اكد و ساير كشورهاي زير فرمانم، احترام مي‌‌گذارم. همه ي مردم دركشورها و سرزمينهاي زير فرمان من در انتخاب دين, كار و محل زندگي آزادند. تا زماني كه من زنده ام هيچكس اجازه ندارد اموال و داراييهاي ديگري را با زور تصاحب كند. اجازه نخواهم داد كسي ديگري را مجبور به انجام كار بدون دريافت مزد كند. هيچكس نبايد به خاطر جرمي كه اقوام يا بستگان او مرتكب شده‌اند تنبيه شود. من جلوي برده داري و برده فروشي از زن و مرد را ميگيرم و كاركنان دولت من نيز چنين كنند تا زمانيكه اين سنت زشت از روي زمين برچيده شود. شهرهاي ويران شده در آنسوي دجله و عبادتگاههاي آنها را خواهم ساخت تا ساكنين آنجا كه به بردگي به بابل آورده شده‌اند بتوانند به خانه و سرزمين خود بازگردند.



چهارشنبه دوازدهم تیر 1387
نوشته شده توسط سارا | لینک اين مطلب |

This template designed by jackalll.blogfa.com & modified by extrem.blogfa.com